کد خبر: 79873 | زمان مخابره: ۶:۴۳:۴۳ - سه شنبه ۹ بهمن ۱۳۹۷ | بدون نظر | دفعات مشاهده : 119 views | |

حمیدرضا صدر – افق فوتبال روشن تر از همیشه بود …

images

« هیچ ترکیب تیم ملی بسان این تیم نور خوش بینی را در دل ها روشن نکرده بود… هیچ مربی مثل کی روش همه را متقاعد نکرده بود که همه حریفان را از سر راه برمی داریم… دروازه بان مان استاد مهار ضربه های پنالتی شده بود، مدافعان تا نیمه نهایی را بدون دریافت گل سپری کرده بودند، مهاجمان ما و مهاجمان ژاپن جمعاً رکورد دوازده گل زده را برجای گذاشته بودند… کره جنوبی حذف شده بود، همین طور استرالیا… افق روشن تر از همیشه شده بود… فقط ژاپن به عنوان حریف بزرگ، بزرگ ترین حریف تا این مرحله، برابرمان جلب نظر می کرد… همه بازی را پیش از شروع تمام شده می پنداشتند. از بازیکنان تا مربیان و رسانه ها… حتی خیلی تبریک قهرمانی شان را اعلام کرده بودند. همه لبالب از اعتماد به نفس بودیم… ولی فوتبال، فوتبال بود و تبریک های زود هنگام را به هیچ می گرفت. انتظار پیروزی مجارها برابر آلمان در فینال جام جهانی را، قهرمانی میلان در فینال لیگ قهرمانان برابرلیورپول؛ نمونه های بر باد رفتن تبریک های زودهنگام بودند… به نظر می رسید بازیکنان هم ماموریت را پایان یافته انگاشته بودند…ولی ماموریت تمام نشده بود، نه نشده بود… ورود یویا اوزاکا مرد شماره هشت وردربرمن به ترکیب خط حمله ژاپن پس از دیدار اول شان همه چیز را وارونه کرد. نیمه خفقان آور و تنگاتنگ اول سپری شد و درخشش اوزاکا آغاز شد. دو گل زد و یک پاس گل داد. خط دفاع فروپاشید، آمیزانه طلسم مهار پنالتی های سنگربانمان شکسته شد و هیچ مهاجمی گلی نزد…می توانستیم گله مند شیرجه میانامینو شویم و به پنالتی پورعلی گنجی اشاره کنیم، ولی تیم ملی نیمه دوم تیم نزول کرده ای بود که در نخستین برخورد با یک تیم بزرگ (ژاپنی هایی که در جام جهانی راهی مرحله دوم شدند و در پلی آف جانانه با بلژیک بازی کردند ) سقوط کردند… آنها حالا در آستانه پنجمین قهرمانی آسیا قرار گرفته اند. بالاتر از ما…برگشته ایم سر خط. به چالش بازی های باشگاهی. دیدارهای تدارکاتی بی ثمر. معمای رفتن و نرفتن کی روش…آن چه که ورای استعدادهای فراوان این مرز و بوم مثنوی تمام نشدنی مان بوده اند… آینده در راه است، خوشبختانه. ما همه با همیم. کنار هم.»



ارسال نظر


− 4 = پنج


آخرین خبرها